Een verslag van de Bevrijdingsvuur Estafette door Mireille

Elk jaar herdenken wij op 4 mei de gevallen oorlogsslachtoffers met 2 minuten stilte. De dag erna vieren wij de vrijheid met een bevrijdingsvuur en allerlei leuke activiteiten. Dit jaar had Loopgroep Kloosterveen de eer om het bevrijdingsvuur op te halen uit Wageningen en hardlopend naar Assen te brengen. Zestien lopers en een fotograaf vertegenwoordigden deze twee dagen de Loopgroep én de vrijheid.

Na een goede voorbereiding verzamelden wij ons op 4 mei aan het einde van de middag voor een laatste pasta-maaltijd. De sfeer was ontspannen en gezellig. Rond 7 uur vertrokken de twee busjes richting Wageningen, om 8 uur langs de snelweg 2 minuten stilte te houden. Eenmaal aangekomen wordt het Arboretum verkend, waar een kamp van militairen is opgezet. De laatste voorbereidingen werden getroffen en rond 11 uur vertrokken wij richting het 5 Mei Plein, om getuige te zijn van de ondertekening van de vrijheid. De burgemeester van Wageningen steekt om middernacht het bevrijdingsvuur nadat eerst het Wilhelmus is gezongen en de groep uit Leeuwarden haalt als eerste een fakkel met bevrijdingsvuur op om weer naar hun thuis te brengen. De volgorde van starten is daarna gebaseerd op af te leggen afstand. Wij starten als 10de van de 87 groepen, buiten het zicht van het publiek steken wij met onze fakkel de stormlantaarn aan om het vuur brandend te houden.

Vanaf dit moment splitsten wij ons op in twee groepen van 7-8 personen. De eerste groep vertrok al lopend of fietsend (voor de begeleiding) richting het eerste grote wisselpunt op ongeveer 25km. De tweede groep reed met het busje rechtstreeks naar het wisselpunt om de eerste groep daar weer op te wachten. De tweede groep had een systeem gekozen waarbij de lopers elkaar steeds na 1km afwisselden. De begeleiders op de fiets wisselden elkaar na 10-12km af, zodat lopers wat tot rust konden komen en de fietsers ook konden lopen. Dit systeem werkte zo goed, dat de eerste groep dit overnam en de rest van de tocht van 160km gebruikte.

De eerste twee etappes van de tocht voer ons over het glooiende landschap van de Veluwe, via Hoenderloo naar Vaassen. Helaas was daar weinig van te zien midden in de nacht, wat de tocht ook wel wat spannender maakte. Zonder verlichting was het echt pikzwart. Navigatie was soms ook wat moeilijk, doordat er een rare knik in de route zat of andere omstandigheden als wegopbrekingen. De temperatuur was flink gedaald. De winterkleding was geen overbodige luxe, zeker niet voor de rustende lopers.

Voorbij Apeldoorn begonnen wij aan de volgende twee etappes, die ons via Zwolle naar Staphorst zouden brengen. Rond deze tijd van de dag begon de zon weer boven de horizon te klimmen, wat een prachtig uitzicht over de IJssel opleverde! Helaas was er niet veel tijd om hiervan te genieten. Het vuur moest wel op tijd in Assen aankomen.

Zelfs met daglicht lukte het om soms een verkeerde afslag te nemen of een afslag te missen. Ai, dat kostte extra tijd om goed te maken. Snel weer terug naar het juiste punt en verder lopen zoals was gepland. Onderweg werd zo nu en dan gestopt om een foto te maken van bijzondere plekken. Bijvoorbeeld een bordje die de weg naar de Bevrijdingweg aanwees, plaatsnaambordjes en een monument van een gestorven onderduiker tijdens WOII.

Nadat wij in Staphorst begonnen aan onze laatste twee etappes, begon het weer warm te worden. De zon was op en de temperatuur steeg snel. Steeds meer laagjes kleding verdwenen in de busjes. In Dwingeloo konden de groepen van een kop koffie genieten bij de lokale voetbalvereniging. Het laatste stuk van de etappe bracht wat mooie momenten mee. De ouders van Judith hadden ons gevonden en stonden opeens achter de bus, zodat Judith nog even een praatje kon maken. In Bovensmilde, vlak voor de laatste wisselpunt, rende Bart voor zijn familie langs. Rond half twaalf bereikte de tweede groep het laatste wisselpunt, waar ook Nanne en Dagmar iedereen op stond te wachten.

Het laatste stukje van de route liepen beide groepen samen. Rond lunchtijd bereikten we het huis van Jan, waar Hanneke ons weer op stond te wachten met heerlijke soep en broodjes. Onze groep werd uitgebreid met een vlogger van Mijn Buurt Assen, om het allerlaatste stukje met ons mee te lopen. We trekken een festival shirt aan en vertrekken rond half 1 met banner, vlag en fakkels naar het festivalterrein, waar Jan werd geïnterviewd door RTV Drenthe. Er worden veel filmpjes en foto’s gemaakt terwijl wij wachten om het podium op te gaan.

 Eenmaal ‘on stage’ werd Jan geïnterviewd door de festivaldirecteur en kregen Willem en Nico ook een microfoon onder de neus gedrukt. Daarna is hèt moment aangebroken; het moment dat Jan met de fakkel het vuur aansteekt en het Bevrijdingsfestival officieel van start kan gaan.

Na een laatste fotomoment backstage kunnen we eindelijk zeggen dat onze tocht is geslaagd. Het is gelukt het bevrijdingsvuur naar Assen te brengen en de vrijheid en gelijkheid te vieren. De sfeer was fantastisch en de hele tocht is super georganiseerd. We hebben allemaal hard werk geleverd voor een prachtig doel en ‘onze’ fotograaf Freddy heeft dit fantastisch vastgelegd. Chapeau aan de organisatie, catering, lopers, begeleiders en fotografen!

 

 WIJ WORDEN GESPONSORD DOOR:

SPORT 2000 VAN LEEUWEN; ondersteund ons reeds jaren
in de aanschaf van loopkleding en reflecterende hesjes.

Leden krijgen 10% korting op de aanschaf van kleding!

 

STILA ASSEN; heeft ons in 2016 en 2018 financieel
ondersteund in de aanschaf van reflecterende hesjes.