In tegenstelling tot wat je zou denken is er nauwelijks bewijs dat je eerder geblesseerd raakt op een harde ondergrond. Zo zijn er meer opmerkelijke feiten.
De Universiteit van British Columbia (Canada) onderzocht dertien weken lang achthonderd lopers die in de voorbereiding waren op een 10-kilometerwedstrijd. Er werd echter geen verband gevonden tussen de bodem waarop ze liepen en de ontstane blessures. Waarschijnlijk is de hardheid van de ondergrond geen essentiële factor voor je blessurerisico. Je

krijgt hierbij te maken met het vermogen van je benen - het geheel van spieren, pezen en banden - om de landingskrachten te dempen en energie op te slaan. Dat laatste gebeurt wanneer je gewrichten (heupen, knieën en enkels) buigen, waarna een deel van die energie weer vrijkomt bij het strekken van je benen.

De mens past zich tijdens het lopen continu aan de situatie aan. De benen verwerken grotere en kleinere klappen op een manier waardoor we steeds dezelfde ervaring ondervinden. Dus op een stuggere ondergrond geven je benen meer mee dan op een zachtere bodem. 

Is er geen verschil in de krachten die optreden bij een landing op een zachte en een harde bodem?
Heb je bij grotere landingskrachten ook een hoger blessurerisico?
Heb je op een hardere ondergrond schoenen met meer demping nodig?
Moet ik bewust mijn looptechniek veranderen als ik op een andere ondergrond loop?
Is het schadelijk voor mijn voeten om te vaak op een harde ondergrond te lopen?