Een verslag van de Bevrijdingsvuur Estafette door Nico

 

Vrijdag 4 mei 2018

Mijn voorbereiding voor de bevrijdingsloop: LED zaklampje gekocht, tas ingepakt en het draaiboek nog eens doorgenomen. Om 17 uur zijn we bij Jan Koning voor de Pasta-party (koolhydraten stapelen). De dames van de catering en de boodschappen (Hanneke, Coriene en Judith) hebben goed hun best gedaan. De sfeer zit er al goed in. Om 19 uur vertrokken we met twee busjes. De eerste bus had de aanhanger met de fietsen. Hierin zaten loper/ coördinator chauffeur Jan Koning en de lopers/fietsers Paul, Denis, Maria, Coriene, Erik, Lies en de fotograaf Freddy. Freddy begon direct te fotograferen en stopte daar pas mee na de huldiging op het podium in Assen. Freddy stapte aldoor over in de “actieve” bus om zoveel mogelijk lopers te fotograferen. Hij hielp ook als de navigatie niet helemaal goed liep.

 

In “mijn” bus zitten ook: chauffeur Gerrit, lopers/fietsers Albert, Willem, Bart, Haddo, Mireille (Marathonloopster) en Judith die ook de catering en boodschappen deed. De sfeer in beide bussen is geweldig. Tegen achten stappen we uit op een parkeerplaats, voor de twee minuten stilte.

We zijn op tijd in Wageningen, lopen nog wat rond in het Arboretum, waar een manifestatie van (historische) militairen is. Om elf uur zijn we bij de start op het Bevrijdingsplein. Er zijn historische beelden op een groot scherm. Na de “ondertekening” van de overgave klinkt het Wilhelmus en steekt de burgemeester het vuur aan. Na de ploeg uit Leeuwarden gaan de groepen van start op basis van afstand en wordt het groepsfilmpje vertoond. Groep voor groep komt op het podium, er wordt een brandende fakkel uitgereikt en krijgen alle deelnemers een hand van de burgemeester. Assen is groep 10 en start om ca tien over twaalf. Buiten het zicht wordt met de fakkel een stormlantaarn aangestoken, die we beter brandend kunnen houden.

Zaterdag 5 mei 2018

Busje 2 gaat naar de eerste wisselplaats op 25 km. Tegen half drie zijn wij aan de beurt om te lopen en ik - als vijfde - om kwart voor drie. Het gaat snel en vloeiend. “Ons” systeem (lopers wisselen na 1 km, fietsers na 10 km) werkt zo goed dat het andere busje dat systeem overneemt. Rond vier uur volgt weer een grote wissel en rijden we naar de volgende wisselplek waar we een uurtje slapen. Rond zes uur komen de andere lopers. Inmiddels is de temperatuur gedaald naar 5°C. Ik loop als eerste omdat de route wat ingewikkeld is en ik die heb verkend. De Google navigatie wijkt iets af van de route op de kaart maar we komen er wel uit. Ik geef de volgende loper aanwijzingen mee. In de bus wijs ik ook de (onwaarschijnlijke) route aan. Na dat moeilijke stukje rijden we toch – in eerste instantie - twee keer een afslag voorbij. Hierbij liet Bart zich achterop de fiets terugbrengen naar het juiste punt. We komen toch goed en op tijd op de volgende wisselplek aan. We rijden nu door naar Dwingeloo waar de wisselplaats de parkeerplaats van het sportpark is. Daar blijken ze schone toiletten en verse koffie te hebben.

 

We hebben telefonisch contact met de andere ploeg. Die kunnen na aankomst ook nog wel koffie nuttigen. We wisselen lange tights voor korte tights. Hierna gaan wij weer van start. Ik trek na elke loopbeurt een kledingstuk meer uit en uiteindelijk heb ik het met alleen een hemdje nog warm. We drinken nu ook veel maar er blijven wel boterhammen over. De route is nu voor velen bekend en de navigatie kan worden opgeborgen. De ouders van Judith zijn haar op het spoor gekomen en staan ineens achter de bus, zodat Judith nog even een praatje kan maken. In Bovensmilde rent Bart voor zijn familie langs en om tegen half twaalf zijn we bij het begin van de Norgervaart waar we o.a. door Nanne en Dagmar worden opgewacht.

We gaan nu met een brandende fakkel naar het huis van Jan waar Hanneke weer voor heerlijke soep en lekkere broodjes heeft gezorgd. Daar is ook een vlogster die plaatjes schiet. Het is allemaal fantastisch georganiseerd.

 We trekken allemaal een festival shirt aan en vertrekken om half één met banner, vlag en fakkels naar het Festival terrein waar Jan wordt geïnterviewd door RTV Drenthe. De groep wordt veelvuldig   gefotografeerd en gefilmd. Als we het terrein opgaan worden we weer als VIP’s gefotografeerd. Hier blijken heel veel mensen in zo’n festival shirt te lopen. Gelijkheid kan niet beter worden gevisu­ali­seerd dan zo.  Dan mogen we het podium op. Jan wordt geïnterviewd door de Festival directeur en ook Willem en Nico krijgen nog een microfoon onder de neus. Tenslotte ontsteekt Jan het bevrijdingsvuur met de fakkel en krijgen we allemaal een roos mee. Als we van het podium af zijn volgt er nog een fotomoment. We lijken erg belangrijk te worden. Maar wat ik zelf het allerbelangrijkste vond is dat we het hebben volbracht in een supergeweldige sfeer.

Nico