Het verhaal van de chauffeur

Mijn verhaal begint op 04 mei rond 15.00 uur met het ophalen van de gehuurde bus. Nadat de bus bij de start aan de Jupiterstraat was neergezet moest deze gebruiksklaar worden gemaakt, met andere woorden, de fietsendrager op de trekhaak, de magneetplaten aan weerskanten van de bus en vast foerage in de bus plaatsen.

Voorin een splitter voor het opladen van de elektronica, want zonder is niet meer van deze tijd.

Tegen 17.00 uur kwamen de medestrijders aan. De fietsen op de dragers gezet en daarna gezamenlijk aan de pasta. De kok had fantastisch haar best gedaan en er werd dan ook veel naar binnen gewerkt.

Rond 18.30 uur iedereen naar de twee bussen en op weg naar de herdenking in het centrum van Assen. Voor mij de eerste maal dat ik dit meemaakte. Andere jaren volgde ik dit op de tv. Moet zeggen dat het toch indruk maakt, eerst de stille tocht en later de gedragen muziek.

Om 20.30 uur hielden wij het voor gezien en gingen wij op weg naar Wageningen. Al gauw ontstond er in de bus een kakofonie van geluiden, waarbij regelmatig Erik daar boven uitkwam.

In Wageningen was het even wachten totdat wij het vuur bij de burgemeester mochten ophalen. Gehuld in onze witte jasjes ( al de nodige positieve reacties gehad van andere loopgroepen ) kregen wij de handen van de toeschouwers op elkaar en ook weer positieve reacties. Op weg naar de parkeerplaats bij de Aldi. Bus 1 begon met de estafette en bus 2 reed naar de eerste stop. Altijd lastig de eerste keer, maar toch vonden wij de juiste plek. Daarna mochten de lopers van bus 2 gaan. Als chauffeur wil je dicht bij de wissel staan en dat lukte weer. Niet altijd volgens de wettelijke bepalingen en het vermoeden van de inzittenden. Dan is het lastig om rechtop te blijven zitten. Maar de groep was gauw gewend aan de chauffeur en vond later de nacht niets meer vreemd.

Alles verliep soepel en bij de tweede rust werd inderdaad door iedereen dit letterlijk genomen. De app van bus 1 dat zij naderend waren zorgde ervoor dat iedereen weer bij de tijd was. Alleen de ramen waren beslagen, zodat de airco hard moest werken. De fietsers en de eerste loper stonden op tijd klaar bij de wissel van bus 1 naar bus 2.

Veel over het fietspad, maar het tijdstip zorgde ervoor dat dit geen probleem opleverde. Door naar Rouveen waar wij warm werden ontvangen door Jan en Annie met heerlijke koffie en thee. Koekje erbij en even op een stoel bijkomen.

Later weer door richting Meppel. Het was wel koud, maar weinig neerslag. Na de laatste stop bij Dwingeloo werden wij verrast door de aanwezigheid van TV Drenthe die opnames maakte voor, naar later bleek, een leuke reportage. Via de stille kant van de vaart gingen de lopers en fietsers naar Bovensmilde. Voor Bart en Alie betekende dit een weerzien met hun gezin, wat toch altijd weer leuk is. Jammer voor Alie was dat zij dat in een beste regenbui mocht meemaken.

Bij garage Hemmes in Bovensmilde een samensmelting van de lopers en fietsers van beide bussen. Bus 2 voor en bus 1 achter en daartussen de lopersgroep met een amateurfilmer, die alleen nog maar kon roepen dat iedereen maar om haar heen moest.

Thuis bij Jan een tevreden groep, die soep en broodjes naar binnen werkten. Jan en Paul voor de camera van RTV Drenthe en beiden kunnen zo aan de slag als voorlichter.

Rond 13.30 uur als groep met banner en de driekleur naar het terrein waar het bevrijdingsfestival werd gehouden. Onze opkomst zorgden voor applaus bij de aanwezigen en toch ook verbale complimenten. Ook vanuit de organisatie kregen wij complimenten en wederom Jan en Paul die het woord voerden.

Ik vond het wederom een geweldige ervaring en heb mij als chauffeur enorm vermaakt en werd vaak getroffen door de geweldige positieve opmerkingen vanuit de bus met betrekking tot mijn rijvaardigheid. Nogmaals dank daarvoor.

Gerrit