Afdrukken

De belevenissen van de nestor.

Nadat we in Wageningen het nummer van het startvak hadden opgehaald, gingen we in de aula van Ceres opwarmen. De ceremonie van vorig jaar (overgave tekenen) was kennelijk bewaard voor de zondag.

 

Om tien over twaalf mocht Nico de fakkel ontvangen van de burgemeester en gingen we gezamenlijk de eerste kilometer afleggen.Daar staken we de stormlantaarn aan en ging Bus 1 van start. We hadden met Bus 2 moeite om de juiste plek te vinden van de eerste grote wissel, maar uiteindelijk stonden we op de goede plaats. Om twintig over een waren de lopers van Bus 2 aan de beurt. De beloofde regen bleef uit, al begon het telkens als Bart aan de beurt was, even te sputteren. Toen chauffeur Gerrit een natte voorruit kreeg riep hij: “Bart je bent aan de beurt!” (Pavlov effect) . De enige die een echte bui regen over zich heen kreeg was Ali, op haar laatste kilometer.

Erik maakte zijn reputatie van vlotte prater waar, maar bij de eerste grote wissel (slapen!) was hij stil. De verkeersovertredingen die Gerrit maakte vonden we allemaal noodzakelijk en niet ernstig (stiekem mag alles). Dit jaar mochten de lopers van  Bus 2 over de IJsselbrug lopen, wat mooie plaatjes opleverde. We werden allen door Gerrit voor de brug gedropt en hij ging zelf filmen. Bij Rouveen ging eerst Bus 2 en later Bus 1 naar de kampeerboerderij van Jan en Annie (geregeld door Willem Koning). Ze stonden om kwart over zes klaar met koffie, thee en koeken. Het bloemetje achteraf was terecht.

Het laatste stuk van Norgerbrug naar Jan en later van Jan naar de Baggelhuizerplas liepen we gezamenlijk. We ontvingen na de huldiging op het podium allemaal een roos (sommigen twee), maar die gingen allemaal naar Hanneke vanwege haar geweldige ondersteuning. Na een biertje en een portie poffertjes was het voor de meesten uit met de pret. (“maar volgend jaar doen we weer mee”)

 

Nico