Girl pouwer!

Ook dit jaar is mijn hoge verwachting weer waarheid geworden. Samen met al deze leuke mensen hebben we het gefixt.

 

Wat een team en wat een goede organisatie! De saamhorigheid, motivatie en power van iedereen maakte het tot een groot succes. Zowel de burgemeester in Wageningen als ook de organisatoren van het bevrijdingsfestival in Assen staken hun waardering niet onder stoelen of banken.

De stemming zat er gelijk goed in, de adrenaline begon al zachtjes te stromen bij Jan thuis waar we de jasjes pasten en Hanneke ons verwende met lekkere pasta en salade voor een goede bodem. De bussen werden ingepakt, fietsen achterop nog wat laatste instructies en daar gingen we, eerst naar de Brink in Assen waar we meeliepen met de stille tocht en de 2 minuten stilte in acht namen, samen met vele anderen. De locoburgemeester hield een toespraak en kransen werden gelegd. Wij zijn stilletjes weggegaan om op tijd in Wageningen te zijn.

Daar aangekomen, busjes geparkeerd op ca.1 km van plein waar we het brandende vuur in ontvangst namen van de burgemeester van Wageningen bij Hotel de Wereld. Na 24.00 uur mochten wij uit Assen als 14e van start gaan van de totaal ca. 200 loopgroepen. We waren goed herkenbaar door onze jasjes en kregen hierover complimenten.

De eerste km naar de busjes hebben we met z'n allen gelopen met de brandende fakkel in de hand van Nico.

Toen begon het echte werk. Busje 1 ging van start met 12 km estafette. Busje 2 reed al vast naar wisselpunt. De eerste kilometers waren nog in enigszins bewoonbaar gebied, maar dat veranderde al snel. Door de bossen op de Veluwe was het aardedonker en best spannend om te lopen. De 2 fietsers hadden gelukkig uitstekend licht en natuurlijk hadden we de brandende vlam bij ons van de stormlantaarn. Dit jaar geen wilde zwijnen of herten tegen gekomen.

Het tempo lag veel hoger dan verwacht. Ik was echt verbaasd over de tijden. En dan de fietsers. Een aantal fietsers hebben de volle 75 km gefietst. De pijntjes begonnen bij zonsopkomst. Stijfheid, koude en pap in de benen. Gelukkig konden we ons in Rouveen op de camping even wat opfrissen en kregen een opkikkertje met koffie en Jodenkoek.

Daarna op naar het eindpunt bij de Norgerbrug. Een uur eerder dan de geplande tijd. Busje 2 kwam rond half twaalf aan en samen laatste stuk gelopen. Sommigen voelden van alles maar dat bleef onzichtbaar. Allemaal, stuk voor stuk echte bikkels.

Wat we ook gewaardeerd hebben was de aandacht van RTV Drenthe. Drie uur lang heeft ze gefilmd (waarvan een paar minuten zijn overgebleven voor de uitzending), zowel laatste stuk onderweg als bij Jan thuis tijdens de soep en broodjes bij aankomst. En natuurlijk op het festivalterrein in Baggelhuizen waar wij om 14.00 uur het bevrijdingsvuur mochten aansteken waarmee het startsein van de bevrijdingsfestivals een feit waren.

Hopelijk volgend jaar weer op de 75e herdenking en bedankt allemaal!

 

Maria